Η ολοένα και μεγαλύτερη διείσδυση του Internet στην καθημερινότητά μας είναι μια πραγματικότητα, όπως και το γεγονός πως οι νεαρότερες ηλικίες καταναλώνουν τον περισσότερο χρόνο μπροστά στην οθόνη τους.
Πολλά έχουν γραφτεί για τους κινδύνους και τα προβλήματα που απορρέουν από αυτή τη συμπεριφορά. Η αλήθεια βέβαια είναι πως οι όντως υπαρκτοί κίνδυνοι δεν μπορούν επ’ ουδενί να αναιρέσουν τα ευεργετήματα της τεχνολογίας και του Διαδικτύου.
Κατ’ αρχάς, να ξεκινήσουμε με την κοινή παραδοχή πως το πρόβλημα της εξάρτησης από το Internet είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα, όπως καταδεικνύουν έγκυρες έρευνες. Πριν όμως επεκταθούμε στα αποτελέσματά τους, θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές τι εννοούμε με τον όρο “εξάρτηση”, ώστε να αποφευχθεί ο πανικός και οι αυθαίρετες ενοχοποιήσεις.
Σε καμία περίπτωση η καθημερινή ενασχόληση δεν θεωρείται εθισμός - ακόμα περισσότερο, εφόσον η ενασχόληση αυτή δεν αφορά τα παιδιά ή τους νέους, αλλά… όλους μας. Μιας και για ολοένα και περισσότερους ανθρώπους, το επάγγελμά τους συνδέεται με τους υπολογιστές και με το Internet, είναι αναπόφευκτη και επιβεβλημένη η καθημερινή επαφή τους με αυτά. Επιπλέον, ο εθισμός αυτός δεν προκύπτει από πουθενά πως συνδέεται απαραίτητα με το ζήτημα της ασφάλειας. Μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα άλλων παραγόντων (προσωπικών, οικογενειακών, ψυχολογικών) - δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, αλλά παράπλευρη συνέπεια.
Αυτό που θεωρείται πάντως συμπεριφορά και σχέση εξάρτησης από το Διαδίκτυο, είναι η όποια απώλεια ελέγχου στη χρήση του. Με απλά λόγια, όταν ο χρήστης προκειμένου να χρησιμοποιήσει το Internet, τείνει να παραμελεί την καθημερινότητά του, δηλαδή τις υποχρεώσεις του στο σχολείο ή στη δουλειά του, την επαφή με την οικογένειά του και τους φίλους του, ακόμα –σε ακραίες περιπτώσεις- και την προσωπική του υγιεινή.
Όπως γίνεται κατανοητό η συμπεριφορά εξάρτησης μπορεί τελικά να “πλήξει” οποιαδήποτε ηλικία, αρκεί να συντρέχουν οι απαραίτητοι παράγοντες. Από την άλλη πλευρά, είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως οι νεότερες ηλικίες είναι αυτές που προσηλώνονται με φανατισμό και πάθος σε κάποιο αντικείμενο. Το γεγονός αυτό σχετίζεται με πολλούς παράγοντες, ηλικιακούς, ψυχολογικούς, με τη διαδικασία της εφηβείας και της ωρίμανσης, η οποία προσφέρει γόνιμο έδαφος για… αποκλίνουσες συμπεριφορές, εφόσον δεν δοθεί η απαραίτητη προσοχή.
Φαίνεται ότι πάνω από τα μισά παιδιά παρουσιάζουν κάποιο ψυχικό υπόστρωμα που πιθανώς συμβάλλει στην ανάπτυξη κατάχρησης διαδικτύου (κυρίως σύνδρομο υπερκινητικότητας-διάσπασης προσοχής ή/και καταθλιπτικό συναίσθημα), ενώ στα υπόλοιπα σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζουν περιβαλλοντικοί παράγοντες (κυρίως έλλειψη επικοινωνίας και εφαρμογής ορίων από την οικογένεια).
Πηγή: in2life.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου